เปิดเรื่องมา มีตัวอักษรสีเเดงปรากฎขึ้น ใครอ่านออกก็อ่านไป ใครอ่านไม่ออกก็ช่างมัน ไม่ต้องไปสน

นิ้วเขมือบ 6 : เฟรดดี้ตาย(ไม่จริงหรอก)

มีเเผนที่ทางภูมิศาสตร์ปรากฎขึ้นมา เเต่ไม่ละเอียดนัก มีตัวอักษรบางอย่างขึ้นมา

เหมือนเดิม

ใครอ่านออกก็อ่านไป ใครอ่านไม่ออกก็ช่างมัน ไม่ต้องไปสน


(ปล.จขกท. อธิบายได้น่าเตะมาก)

สายการบินจากอเมริกา ไปรัฐอาหรับวิตถาร กำลังเเล่นผ่านน่านฟ้า ขณะที่กำลังมีพายุกรรโชกไปมาอย่างรุนเเรง

"โอ๊ยยยย ตรูกลัวความสูง ไม่ไหวเเล้วไม่ไหวเเล้ว ..เทพมังกร โปรดช่วย จอนนี่ ด้วยเถอะ"




(ปล.อย่าอ่านซับเด็ดขาด!!! เพราะ จขกท. จะเเต่เนื้อเรื่องใหม่หมด ไม่เหมือนซับที่ให้ไว้ )

"เเต่นี่เราอยู่บนเครื่องบิน ไม่ได้เล่นอยู่หน้าเว็บ "คลังสยอง"ซักหน่อย ท่านเทพคงมาช่วยเราไมได้หรอก"

"งั้นเราขอเรียก พนักงานสาวก่อนดีกว่า"

"เอ่อ..ขอโทษด้วยนะคุณเเอร์...ผมขอเปลี่ยนที่นั่งหน่อยได้มั้ยครับ"

"นั่งไปเถอะคะคุณ อีกไม่นาทีจะถึงที่หมายเเล้วนะค๊ะ"

"เออ...อดทนได้ก็ต้องอดทนว่ะ"

ฟั่บ!!! ปีกเครื่องดูเหมือนนจะมีปัญหา

"โอวพระเจ้า..อย่าให้เหมือน 1 2 GO เลยเถอะได้โปรด"

ป้าเหมยลี่ ที่นั่งข้างมียื่นมือขึ้นไปเปิด(หรือปิดไฟ)

เออะ...จะไงก็ช่าง!!!!

จอนนี่มีปวดตาเล็กน้อย

"อะเด๊ะ...มีอะไรบางอย่างผิดปกติ"

ตรงขอบหน้าต่างที่นั่ง

"นี่มันน้ำนี่นา"

จอนนี่เริ่มกระวนกระวาย หันไปทางป้าเหมยลี่


"เน่ป้า ที่นั่งผมมีน้ำไลหออกมาด้วย ??"

"ชิชะ....ลำคาญจริงๆอีตานี่"

ป้าเหมยลี่ทำท่าทีไม่สถบอารมณ์

เเต่ทันใดนั้นเอง ที่นั่งเเถวหน้าจอนนี่ ดันมีเด็กสาวมัดเเกะผมทองปริศนา ยื่นหน้ามาหา

"ไม่ต้องตกใจไป เค้ากำลังจะมาหาคุณ คุณต้องเตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี"

"หนังนิ้วเขมือบ ภาครีเมค เข้าโรง 13 พฤษภาคม นี้..ถ้าว่างอย่าลืมไปชมกันด้วยนะ"

"อ้าว?? เเล้วเธอมาบอกชั้นทำไมเนี่ย?"

จอนนี่มีงง

"ทำไมชั้นถึงรู้สึกไม่ดีเลยนะ" จอนนี่มีกระสับกระส่าย

"นี่ป้าเหมย..ผมว่าเรามาเเลกที่นั่งกันดีกว่านะ ผมรู้สึกไม่ดีเลยนะป้า ผมขอล่ะ"

"จะบ้าเหรอ..ชั้นกำลังอ่าน ปีเตอร์เเจ๊คสันเล่ม 3 อยู่นะยะ!" ป้าเหมยไม่ยอมสับที่นั่งให้จอนนี่

ฟั้บ!!!!

ช่องลงบนหัวป้าเหมยลี่เปิดออกอย่างฉับพลัน

ป้าเหมยลี่ถูกดูดออกไป...เฮ้ย!!!!! final destination

"เฮ้ยยยยยย ป้าไหนบอกว่าจะอ่านหนังสือให้จบก่อนไง...จะไปไหนเนี่ย??"

ป้าเหมยลี่ไป(นอกโลก)ซะเเล้ว

มีอะไรบางอย่างเริ่มพังลงมา

ผั๊วววววววววววววววววว เฮ้ยพื้นทรุดดดดดดดด

อ้าวเฮ้ย!!!!! จอนนี่ดันร่วงลงมาซะงั้น !!

ยากส์..........สายการบินนี้ บริการส่งถึง(บน)ที่จริงๆ

จอนนี่โดนล่วงลงมา ไม่มีใครฉุดไว้อยู่

กำลังดิ่งลงมายังบ้านหลังหนึ่ง

ใกล้เข้ามาเเล้ว

"เเว๊กกกกกกกกก อกอีเเป้นจะเเตก ที่เเท้ฝันไปรึเนี่ย?"

"ให้ตายเถอะ...ฝันอะไรเหมือนจริงชะมัด"

ออกไปสูดอากาศให้ชุ่มปอดดีกว่า

"โอวพระเจ้า.....ทำไมวิวบ้านเรา..มัน..มัน"

"โอ้ววววววว เวร บ้านตรูกำลังติดจรวดอยู่เหรอเนี่ยยยย มิน่าทำไมเห็นวิวบนตัวเมืองสวยจัง!!!"

ภายในบ้านเริ่มสั่นไหว เข้าของเเตกกระจายพังพนาศ สันตะโร

จอนนี่มีเซนิดหน่อย ตามบ้านที่สั่นไหว

จนทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง เเม้ว่าบ้านจะลอยอยู่บนท้องฟ้า

จอนนี่ยื่นหน้าออกไปทางหน้าต่าง อย่างกล้าๆกลัว

"เฮ้ย ...นั่นอะไรน่ะ"



พะ พะ พะ พ่อมด!!

"ว่าไงจอนนี่ ชั้นจะพาเเกไปส่งที่โรงเรียนพ่อมด ฮ็อคฟอร์ด...เหอๆๆๆๆ" พ่อมดเฟรดดี้ขี่ไม้กวาดทักขึ้นมา

จอนนี่ถึงกับมีอึ้ง

"เเกต้องไปให้ได้...ตอนนี้ทั้งกลุ่มเเฮรี่ เฮอร์ไมโอนี่ เเละอีตารอน กำลังรอรวมพลังกับเเกเพื่อไปกำจัดมัลฟอรย์อยู่นะเฟ้ย...อย่าชักช้ามากเลย"

พ่อมดเฟรดดี้มีพูดเชิญชวนเเถมบังคับ

"อย่าลืมล่ะเเก....พ่อมดคนใหม่ เจ้าชายเลือดผสมคนต่อไปคือเเก กร๊ากกกกกกๆๆๆๆ"

พ่อมดเฟรดดี้ก็ขี่ไม้กวาดจากไป ปล่อยให้จอนนี่ยืนงงอยู่คนเดียว

"เฮ้ย!!@@@ เเล้วสรุป เจ้าชายเลือดผสมกับมัลฟอร์ยมันคนละคนกันหรือวะ ...เรานึกว่าคนเดียวมาตลอด?"

บ้านกลางอากาศลอยหยุดอยู่เเน่นิ่ง

ก่อนล่วงลงตกในวินาทีถัดมา

จอนนี่ถึงกับมีกระเด็นไปนอกหน้าต่าง

จอนนี่ไม่บาดเจ็บมากนัก เเต่พอหันหลังกลับไปดูบ้านของตัวเอง ก็พบว่ามันเเปรสภาพไปเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว

ที่ตู้จดหมายหน้าบ้านหลังนั้นเขียนไว้ว่า ...

เเละนี่ของสภาพบ้านของจอนนี่ ณ เวลานี้

"บ้านผีสิงชัดๆ........."

จอนนี่ถึงกับยืนอึ้ง

วิ่งหนี ติดเยร์หมาดิงานนี้ ...เรื่องบ้าอะไรจะอยู่ให้ผีมันหลอก

ปีนหนีขึ้นกำเเพง

กระโดดข้ามมันอย่างชำนาญ

เเต่เวร...

ดันโดดข้ามไป โดยหารู้ไม่ว่าด้านหลังนั่นมันเป็นเนิน

เลยมีล้มลุกคลุกคลานกันไปตามระเบียบ

กลิ้งไปกลิ้งมา

-----------------

"คุณ choki บุคลากรพร้อมรบ" เเละ คุณคนอื่นๆที่กำลังเข้ามาชม โรงผมขอต้อนรับเข้าโรงครับ

กลิ้งมากลิ้งไป


(ปล.เป็นอย่างนี้อยู่นานมาก ขอตัดไปเลยเเล้วกัน)

จนในที่สุดกก็กลิ้งจนถึงฝั่งซักที

ว่าเเต่ที่นี่ เป็นที่ไหนกัน

"คงไม่ใช่ SILENT HILL หรอกนะ"

จอนนี่เดินไปตามถนนเส้นทางปริศนาได้ซักพัก ก็เจอกับคนขายตั๋ว

"ว่าไงพ่อหนุ่ม ชุมชนคนรักหนังโหดยินดีต้อนรับ" ลุงคนขายตั๋วมีเอ่ยต้อนรับ


"ที่นี่ที่ไหนกันครับลุง คงไม่ใช่ silent hillหรอกนะ" จอนนี่มีถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ไม่ใช่ silent hill หรอก... นี่น่ะ ชุมชนคนรักหนังโหด ไม่ทราบว่าจะรับตั๋วเข้าเมืองซักใบนึงมั้ย"

ลุงขายตั๋วเฝ้าชุมชนคนรักหนังโหด ใช้มือที่ติดกรงเล็บเสียบบัตรมายื่นให้จอนนี่

"เอ่อ..ผมไม่น่ะ ผมเเค่อยากรู้ว่า ที่นี่ที่ไหน ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้"

"หึหึหึ ก็บอกเเล้วไงว่าชุมชนนี้อ้าเเขนรับเฉพาะพวกที่บ้าหนังโหดทั้งนั้น ลุงปลากรอบเองก็เฝ้าขายตั๋วเข้าชุมชนอยู่นี่ทั้งวัน มีเเขกไปใครมาเยอะเเยะน่าดูชม ..เชิญมาเป็นพวกเราสิ"

"ไม่อ่ะ..ไม่มีทาง ผมไม่ชอบดูหนังโหด...ผมชอบดูหนังบู๊ไทย ผมจาไปดูพี่จาพนม..องค์บาก 3"

จอนนี่ถอยหลังออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

มายืนอยู่กลางถนน ...ประจวบกับมีรถ?คันนึงเเล่นมาพอดี

"อ้าววววววว เฮ้ยยยยยยย"

จอนนี่มัวเเต่ยืนนิ่งอึ้ง ในเเสงไฟจากหน้ารถที่ส้องมากระทบร่างตน

รถเริ่มเเล่นเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

จอนนี่ไม่มีหลบ ยืนดูรถอยู่นั่น


(ปล.ประสาท)

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทำไมไม่หักหลบเค้าเล่า!!!!!!!!"

จอนนี่เเต๋วเเตก เเหกระเบิด ร้องกรี๊ดลั่นทั่วทั้งซอย

ผั๊วววววววววว กรี๊ดไม่เป้นท่ามากนัก โดนรถสอยซะเลย

เเปะติดรถอยู่อย่างนี้


เฟรดดี้เป็นคนขับ ถึงกับหัวเราะชอบใจ

"ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ...ชั้นบอกเเกเเล้วใช่มั้ย ว่าอย่ายืนขวางทางถนน มันอันตราย...เป็นไงล่ะ....กร๊ากๆๆๆๆ"

"อ๋อยยยยยยยยยยย " จอนนี่หน้าบู้บี้ หมดสภาพ

"กร๊ากๆ....งุ้มง่ามอย่างนี้ ไม่ต้องบงต้องไปมันเล้วโรงเรียนเสทย์มนต์.....ไปเป็นคนธรรมดาๆหงำเงือกดีกว่าไป!!!"

เฟรดดี้หัวเราะชอบใจ

ยังคับรถไปอยู่ ทั้งๆที่จอนนี่อาศัยติดหน้ารถไปด้วย

" อ๊อยยยยยย หมดสภาพเลยตรู"

"เอาล่ะ ถึงทางต้องลงเเล้วไอหนู"

เฟรดดี้เบรกรถกระทันหัน

รถจอดชะงัก

จอนนี่กระเด็น

กระเด็นข้ามมิติกันเลยทีเดียว ...

กระเด็นมาอีกภพหนึ่ง ซึ่งเป็นเวลากลางวัน

หัวดันไปโขกกับโขดหิน

ตายเลยคราวนี้

ปล. ค่อยต่อพรุ่งนี้ต่อนะครับ

สำหรับวันนี้ ราตรีสวัสดิ์

แง่ะ...คุงเพ่เข้าโรงปุ๊บ คนฉายหนีปั๊บ

สลายตัวดักั่ว...ป่ะคุงเพ่ เก็บเสื่อดีๆล่ะ

เฮ้อ ซะง้าน...

มาไม่ทัน -*-

อ้าว ยังไมได้ตีกันในโรงเลยง่ะ แง๊ !!

ม่ะ...มาฉายต่อ

-------------


"ฮั่นเเน่...นี่คือผลของการนั่งบนรถเเล้วไม่คาดเข็มขัด อันตรายได้นะจ๊ะ หนูๆ"

จอนนี่ฝันข้ามมิติกันเลยงานนี้

เฟรดดี้เดินลงมาจากรถ ขอเข้าไปชมผมงานหน่อย

"โอ้ววววววว มิติมหัศจรรย์ ข้าขอข้ามไปเเล้วกันนะ"

เฟรดดี้ยืนเชยชมอีกมิติอย่างน่าสนใจ

เเต่พอเฟรดดี้เอานิ้วจิ้ม ดันเกิดม่านบาเรียขึ้นมา

เเล้วประตูมิติก็ปิดหายไป

"หนอยเเน่...ว่าจะได้ออกไปเที่ยวนอกเมืองซะบ้าง ดันติดอยู่ที่เอมล์สตี